48. உலா வருவோம்

 236. வாசமுடன்

 மொட்டொன்று வளர்ந்து

மலராகியது

சூடுவாரின்றி

பிறவிப்பயன் பெறாது

உலர்ந்து-உதிர்ந்து 

 மீண்டு நம்பிக்கையுடன் 

மொட்டாய் வளர்ந்து

எதிர்பார்ப்புடன்

காத்திருக்கிறது.


237. ஓடுமீன் ஓட 

       உறுமீன் வர 

      காத்திருந்தது கொக்கு

      பார்வை இல்லை 

      என்பதை  மறந்து

     பூனையோ

     தன் கண்மூடி 

    உலகமே இருள் 

    என்றது.


238. மழை 

        குளிப்பாட்டிவிட்டதும் 

       வெயில் வந்து 

       துவட்டி விட்டதும் 

       மர இலைகளில்

       பளிச்சிடுகிறது   

       ஆரோக்கிய பசுமை

239. வருவது போல 

       போக்குக் காட்டி 

       வராமல் நகர்ந்திடும் 

       கார் மேகமாய் 

       கற்பனை.

240. தான் 

        வளரவேண்டும் 

       என்பதை விட 

       அடுத்தவர்கள் 

       வளர்ந்துவிடக்கூடாது

       என்ற எண்ணம் 

      பலருக்கு உண்டு.


Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

69.உலா வருவோம்

 341. வாழத்தெரியாதவர்களிடம்            வாழ்க்கை அவஸ்தை படுகிறது 342. அகங்காரம்          பொறாமை          பேராசை         உன்னை கெடுப்பதுடன்         உடன் இருப்பவரையும்        அழிக்கும். 343. வருவது வரட்டும்         போவது போகட்டும்         நடப்பது நடக்கட்டும்        என்றிருந்திட்டால்        வாழ்வில் மகிழ்ச்சிதான். 344. பழுத்த இலையாய் பெற்றோர்         மலர்ந்த பூவாய் இல்லாள்         மலரத்துடிக்கும் மொட்டாய்  மகள்         தோட்டக்காரனாய் குடும்பத்தலைவன். 345,இயற்கை          இரவுக்கு முன் மேற்கில்          கதிரவனை  விதைக்கின்றது          கிழக்கில் காலையில்          கதிரவன்    ...
Read more

68. உலா வருவோம்

 336.  கல்  எனஎண்ணினேன்              கசிவு தெரிந்தது            ஓரத்தில்.  337. கவிதை ஒன்றை           எழுத தொடங்கினால்           சொற்கள் ஒத்துழைக்காமல்           அடம் பிடித்துக் கொண்டிருக்கின்றன. 338. உன்னைப்பற்றி நீயே          உயர்வாய் எண்ணுவது         உன் கண்ணில் விழும் தூசி போல        உறுத்திக் கொண்டே இருக்கும்        உள்ளவரை.. 339. ஆணவத்தால்         அகங்காரத்தால்          காழ்ப்புணர்ச்சியில்          சாதிக்க முடியாததை         சாதித்திடலாம் அன்பினால். 340,அளவுக்கு மீறிய நிதானம்         அளவுக்கு மீறிய அவசரம்        முடிவு....        தோல்வியே,,,
Read more

70, உலா வருவோம்

 346. பென்சில் செய்யும்            தவறெல்லாம்            அழிக்கும் அழிப்பானுக்கு             இணையுண்டோ            எத்தியாகமேனும். 347. கவிஞன்          கவிதைகளைக் கொட்டினான்          கூறாக்கினான்          கூவினான்          கொள்வாருமில்லை          கொடுப்பருமில்லை. 348, நம்பி நம்பி           நாள்தோறும் ஏமாந்தாலும்           நம்பாமல்           இருக்க முடியவில்லை          நானிலத்தில். 349, வெற்றிடங்கள் என்பது          வெற்றி இடங்கள்          வென்றிட தேவை            மக்கள் உள்ளங்கள், 350, கூண்டுக்குள் நான்           சிறித...
Read more