87. உலா வருவோம்

 431, விண்ணில் 

          பூசணிக்கீற்றாய் 

           மூன்றாம் பிறை

           கிழித்துப்போட்ட 

          காகித குவியலாக 

         நட்சத்திரங்கள்.


432, பென்சிலை 

         சீவிக் கொண்டிருக்கிறேன் 

          சீவல் போல 

          மரத்துகள்கள்

          கீழ் விரித்திருந்த 

          வெள்ளைத்தாளில்.

          தாள் சொன்னது  அவற்றிடம் 

          நான் உங்கள் சகோதரனே என்று. 

433. வானில் மழை மேகம்

         கதிரவனைக் காணோம்

         அவனை மட்டுமா...என் 

         நிழலினையும் காணோம்..


434.மனம் புரவியாய் ஓட

        கைகள் நத்தையாய் ஊர

        தட்டச்சு திகைத்து செயல்பட

        செய்வதறியாது கணினி 

        விழிக்கிறது.

435,தந்தையின் 

       நினைவுகளுக்கு 

       மரணமில்லை 

         அவர் சொல்லிச் சென்றவை 

         மறப்பதில்லை,

          

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

69.உலா வருவோம்

 341. வாழத்தெரியாதவர்களிடம்            வாழ்க்கை அவஸ்தை படுகிறது 342. அகங்காரம்          பொறாமை          பேராசை         உன்னை கெடுப்பதுடன்         உடன் இருப்பவரையும்        அழிக்கும். 343. வருவது வரட்டும்         போவது போகட்டும்         நடப்பது நடக்கட்டும்        என்றிருந்திட்டால்        வாழ்வில் மகிழ்ச்சிதான். 344. பழுத்த இலையாய் பெற்றோர்         மலர்ந்த பூவாய் இல்லாள்         மலரத்துடிக்கும் மொட்டாய்  மகள்         தோட்டக்காரனாய் குடும்பத்தலைவன். 345,இயற்கை          இரவுக்கு முன் மேற்கில்          கதிரவனை  விதைக்கின்றது          கிழக்கில் காலையில்          கதிரவன்    ...
Read more

68. உலா வருவோம்

 336.  கல்  எனஎண்ணினேன்              கசிவு தெரிந்தது            ஓரத்தில்.  337. கவிதை ஒன்றை           எழுத தொடங்கினால்           சொற்கள் ஒத்துழைக்காமல்           அடம் பிடித்துக் கொண்டிருக்கின்றன. 338. உன்னைப்பற்றி நீயே          உயர்வாய் எண்ணுவது         உன் கண்ணில் விழும் தூசி போல        உறுத்திக் கொண்டே இருக்கும்        உள்ளவரை.. 339. ஆணவத்தால்         அகங்காரத்தால்          காழ்ப்புணர்ச்சியில்          சாதிக்க முடியாததை         சாதித்திடலாம் அன்பினால். 340,அளவுக்கு மீறிய நிதானம்         அளவுக்கு மீறிய அவசரம்        முடிவு....        தோல்வியே,,,
Read more

70, உலா வருவோம்

 346. பென்சில் செய்யும்            தவறெல்லாம்            அழிக்கும் அழிப்பானுக்கு             இணையுண்டோ            எத்தியாகமேனும். 347. கவிஞன்          கவிதைகளைக் கொட்டினான்          கூறாக்கினான்          கூவினான்          கொள்வாருமில்லை          கொடுப்பருமில்லை. 348, நம்பி நம்பி           நாள்தோறும் ஏமாந்தாலும்           நம்பாமல்           இருக்க முடியவில்லை          நானிலத்தில். 349, வெற்றிடங்கள் என்பது          வெற்றி இடங்கள்          வென்றிட தேவை            மக்கள் உள்ளங்கள், 350, கூண்டுக்குள் நான்           சிறித...
Read more